Bolesław Basiński

Życiorys

Bolesław Basiński był synem Bolesława i Janiny Basińskich, z rodziny Grondalskich. Stanisław Grondalski, jego stryjeczny wnuk, był jedną z ofiar tragicznej zbrodni katyńskiej. Swoje pierwsze kroki w edukacji stawiał w I Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Długosza w Nowym Sączu, co można uznać za fundament jego dalszej kariery.

W okresie młodzieńczym Basiński wykazywał talent sportowy, grając na pozycji bramkarza w drużynach piłkarskich, takich jak Start Nowy Sącz, Nadwiślan Kraków oraz Górnik Siersza. Po osiągnięciu odpowiedniego wykształcenia, ukończył studia w zakresie leśnictwa na Akademii Rolniczej w Krakowie w 1970 roku, a następnie zdobył tytuł w wychowaniu fizycznym w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie w 1974 roku.

Basiński był aktywny w działalności sportowej, a jego zaangażowanie przyniosło mu liczne sukcesy. Pełnił funkcję sędziego oraz kwalifikatora piłkarskiego, a także był wiceprezesem Małopolskiego Związku Piłki Nożnej. W latach 70. pracował w Nadleśnictwie Kraków, a także w Prezydium Powiatowej Rady Narodowej, gdzie zdobywał cenne doświadczenie.

Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, a także brał udział w działalności Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej. Pomiędzy 1975 a 1979 rokiem pełnił kierowniczą rolę w Wojewódzkim Komitecie Kultury Fizycznej i Turystyki w Nowym Sączu, a następnie do 1981 roku został oddelegowany do Wydziału Pracy Ideowo-Wychowawczej Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Nowym Sączu. W roku 1981 został wybrany prezydentem Nowego Sącza w głosowaniu Miejskiej Rady Narodowej, zdobywając 36 głosów, pokonując rekomendowanego przez NSZZ „Solidarność” Jerzego Gwiżdża, który otrzymał 24 głosy.

Obejmując urząd, Basiński stał się najmłodszym prezydentem miasta w Polsce, sprawując swoje obowiązki od 1 lipca 1981 do 31 maja 1984. W trakcie kadencji odpowiadał za wprowadzenie stanu wojennego, o którym nie był wcześniej poinformowany przez centralne władze. Swoją rezygnację złożył w wyniku konfliktu z lokalnymi strukturami PZPR.

Po transformacji ustrojowej, działał w Sojuszu Lewicy Demokratycznej, jednak z czasem wystąpił z tej partii. W późniejszych latach pracował w urzędzie wojewódzkim jako specjalista ds. turystyki i zamówień publicznych, a także prowadził biuro porad inwestycyjno-prawnych.

Życie Bolesława Basińskiego zakończyło się po długiej chorobie w domu opieki. Znaleziono spokój na cmentarzu komunalnym Nowy Sącz-Gołąbkowice.

Odznaczenia

Bolesław Basiński, wybitna postać w dziedzinie sportu, zdobył wiele nagród i wyróżnień za swoje wkład w rozwój kultury fizycznej. W 2007 roku otrzymał Medal „Za Zasługi dla Sportu”, przyznany przez małopolski oddział Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej.