Jerzy Jeż

Jerzy Jeż, urodzony 13 czerwca 1954 roku w Nowym Sączu, to wybitny polski kajakarz górski, który zyskał międzynarodową renomę jako olimpijczyk podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium w 1972 roku.

W trakcie swojej bogatej kariery sportowej, która trwała od 1973 do 1984 roku, Jeż reprezentował nowosądeckie kluby sportowe, takie jak Start i Dunajec. Jego osiągnięcia są imponujące – zdobył w sumie 20 tytułów mistrza Polski zarówno w zjeździe, jak i w slalomie, co potwierdza jego znakomite umiejętności na wodzie.

Jerzy Jeż brał także udział w wielu mistrzostwach świata, gdzie wywalczył wiele czołowych lokat. Oto kilka z nich:

• 1973: 4. miejsce w konkurencji C-2 slalom,
• 1973: 5. miejsce w konkurencji C-2 × 3 slalom drużynowo,
• 1975: 2. miejsce w konkurencji C-2 slalom (partner Wojciech Kudlik),
• 1975: 3. miejsce w konkurencji C-2 × 3 slalom drużynowo,
• 1977: 3. miejsce w konkurencji C-2 × 3 slalom drużynowo,
• 1979: 1. miejsce w konkurencji C-2 × 3 slalom drużynowo (partnerzy: Wojciech Kudlik, Jan Frączek, Ryszard Seruga, Jacek Kasprzycki, Zbigniew Czaja),
• 1979: 3. miejsce w konkurencji C-2 slalom,
• 1981: 2. miejsce w konkurencji C-2 × 3 slalom drużynowo,
• 1981: 5. miejsce w konkurencji C-2 × 3 zjazd drużynowo,
• 1981: 7. miejsce w konkurencji C-2 slalom,
• 1983: 4. miejsce w konkurencji C-2 × 3 slalom drużynowo.

Podczas igrzysk olimpijskich w Monachium Jerzy Jeż wystartował w konkurencji C-2 slalom, a jego partnerem był Wojciech Kudlik. Polska osada zakończyła rywalizację na 13. miejscu, co było dość skromnym osiągnięciem w porównaniu do jego innych wyników, ale nadal pozostaje ważnym elementem jego sportowej kariery.